Folia w płynie to gotowa do użycia, elastyczna masa hydroizolacyjna, którą maluje się podłogę i ściany w strefach mokrych łazienki przed klejeniem płytek. Nakłada się ją w co najmniej dwóch warstwach, drugą prostopadle do pierwszej, z taśmą uszczelniającą w narożach i mankietami na rurach. Płytki klei się po pełnym wyschnięciu powłoki, zwykle po 24 godzinach.
Płytki i fugi nie są szczelne. Woda z prysznica wsiąka przez fugi w jastrych i tynk, a stamtąd idzie dalej: w strop, w ścianę, pod wannę. Warstwa folii w płynie kosztuje ułamek ceny remontu i robi się ją w jedno popołudnie plus doba schnięcia. Poniżej cała procedura krok po kroku, z czasami schnięcia i zużyciem z karty technicznej. Piszemy jako sklep techniczno-budowlany działający od 1979 roku i autoryzowany dystrybutor Den Braven.
Narzędzia i materiały
Strefę mokrą maluje się w jednym podejściu, więc skompletuj wszystko przed otwarciem wiadra. Przerwa na dojazd do sklepu w połowie warstwy kończy się nieciągłą powłoką.
| Materiał / narzędzie | Do czego służy | Wskazówka |
|---|---|---|
| Folia w płynie | Powłoka uszczelniająca pod płytki | Zużycie wg karty Den Braven: ok. 0,8-0,9 kg/m² na warstwę. Na dwie warstwy licz ok. 1,6-1,8 kg/m² i dodaj zapas na naroża |
| Grunt głęboko penetrujący | Wiąże pył i wyrównuje chłonność podłoża | Potrzebny na jastrychu, tynku i płycie g-k |
| Taśma uszczelniająca i narożniki | Uszczelnia naroża, dylatacje i styk ściana-podłoga | Wybieraj z tego samego systemu co folia |
| Mankiety uszczelniające | Uszczelniają przejścia rur i wpust odpływowy | Rozmiar dobierz do średnicy rury |
| Wałek lub pędzel | Nakładanie folii | Wałek na płaszczyzny, pędzel w naroża i przy rurach |
| Drobiazgi | Praca na czysto | Rękawice nitrylowe, nożyczki do taśmy, taśma malarska |
Folię, taśmy i mankiety znajdziesz w kategorii folie w płynie, a grunty w dziale grunty i podkłady.
Gdzie folia w płynie jest konieczna
Hydroizolację wykonuje się w strefach mokrych, czyli tam, gdzie woda regularnie trafia na posadzkę i ściany.
| Miejsce | Zakres powłoki |
|---|---|
| Podłoga | Cała powierzchnia łazienki, z wywinięciem na ściany przy posadzce |
| Prysznic | Ściany co najmniej 20 cm powyżej najwyższego punktu wypływu wody (deszczownicy), w praktyce do ok. 2 m, plus ok. 50 cm poza obrys kabiny |
| Wanna | Ściana za wanną i po bokach: ok. 50 cm ponad krawędź i ok. 50 cm poza obrys |
| Umywalka | Pas ściany w zasięgu rozprysków, nad blatem i baterią |
W małej łazience różnica w zużyciu między samymi strefami a wszystkimi ścianami do 2 m jest niewielka, a szczelność pewniejsza. Policz powierzchnię przed zakupem: przy łazience 5 m² sama podłoga w dwóch warstwach to ok. 8-9 kg folii, a do tego dochodzą ściany stref mokrych.
Krok 1: przygotowanie i zagruntowanie podłoża
Podłoże ma być nośne, czyste i suche. Usuń wszystko, co się łuszczy albo rusza, ubytki uzupełnij zaprawą wyrównawczą i odczekaj, aż zwiąże. Na koniec dokładnie odkurz posadzkę i ściany: folia nałożona na pył trzyma się pyłu, nie podłoża.
Podłoża chłonne (jastrych, tynk, płyta gipsowo-kartonowa) zagruntuj gruntem głęboko penetrującym i poczekaj do jego pełnego wyschnięcia zgodnie z kartą. Który grunt pasuje do jakiego podłoża, opisujemy we wpisie Grunt pod farbę, tynk i płytki. Temperatura podłoża i pomieszczenia podczas całej pracy: od +5°C do +30°C.
Krok 2: taśma uszczelniająca w narożach i mankiety na rurach
Naroża, styk ściany z podłogą i dylatacje pracują najmocniej, dlatego sama powłoka im nie wystarczy. Uszczelnia się je taśmą wklejaną „na świeżo”: nanieś pas folii w narożu, wciśnij taśmę w mokrą masę, dociśnij i przemaluj po wierzchu. Tam, gdzie schodzą się trzy płaszczyzny, użyj gotowych narożników systemowych.
Tak samo postępuj z przejściami instalacji: na rury nałóż mankiety uszczelniające, a większy mankiet wklej wokół wpustu odpływowego. Każde przejście przez powłokę to droga dla wody, więc żadnego nie pomijaj.
Krok 3: pierwsza warstwa folii
Przemieszaj masę w wiadrze i nakładaj ją wałkiem lub pędzlem, wcierając w podłoże. Prowadź warstwę równomiernie w jednym kierunku i pomaluj całą strefę mokrą w jednym podejściu, bez przerw roboczych. Nie rozciągaj masy „na sucho” dla oszczędności: za cienka warstwa nie zbuduje wymaganej grubości hydroizolacji.
Krok 4: druga warstwa krzyżowo
Odczekaj, aż pierwsza warstwa wyschnie na całej powierzchni. Według karty Den Braven trwa to od 3 do 6 godzin; stan sprawdzisz dotykiem, masa nie może się kleić. Drugą warstwę nakładaj prostopadle do pierwszej, czyli krzyżowo. Taki układ kryje ślady po wałku i miejsca, które przy pierwszej warstwie wyszły za cienko.
Po dwóch warstwach sucha powłoka ma mieć łącznie co najmniej 1 mm grubości. Obejrzyj całość pod światło i każdy prześwit domaluj od razu, póki masz otwarte wiadro.
Krok 5: klejenie płytek
Do klejenia płytek przystąp po całkowitym wyschnięciu powłoki, czyli minimum 24 godziny od nałożenia ostatniej warstwy. Użyj elastycznego kleju cienkowarstwowego klasy C2, przeznaczonego na powłoki hydroizolacyjne.
Od tej pory obowiązuje jedna żelazna zasada: nie dziuraw powłoki. Półki i uchwyty w strefie prysznica klei się do płytek zamiast wiercić. Naroża i styk płytek z wanną czy brodzikiem wykańcza się silikonem sanitarnym, nie fugą; który wybrać, piszemy we wpisie Jaki silikon do łazienki.
Częste błędy
- Jedna warstwa, „bo wygląda szczelnie”. Pojedyncza warstwa ma przetarcia po wałku i nie osiąga wymaganego 1 mm grubości. Minimum to dwie.
- Brak taśmy w narożach. Styk ściany z podłogą pracuje przy każdym ruchu budynku. Sama folia na takim styku pęka, taśma te ruchy przenosi.
- Malowanie na kurz albo wilgotne podłoże. Powłoka odspoi się razem z płytkami. Folia trzyma tylko na suchym, odkurzonym i zagruntowanym podłożu.
- Strefa „na styk”. Malowanie równo z obrysem kabiny nie wystarcza, bo rozpryski lecą dalej. Trzymaj zapas ok. 50 cm poza obrys.
- Wiercenie w gotowej hydroizolacji. Każdy otwór prowadzi wodę wprost w ścianę. Akcesoria w strefie mokrej klej do płytek.
- Płytki po kilku godzinach. Powłoka sucha na dotyk nie jest wyschnięta na wskroś. Karta techniczna mówi: minimum 24 godziny.
Co dalej
Folie w płynie Den Braven i Bostik oraz Baum (opakowanie 14 kg, do wnętrz i na zewnątrz) znajdziesz w kategorii folie w płynie, razem z taśmami i mankietami. Pozostałe materiały do remontu łazienki, od gruntów po silikony, zbiera dział chemia budowlana. Nie wiesz, ile folii zamówić do swojej łazienki? Napisz albo zadzwoń, policzymy zużycie z zapasem i dobierzemy system do konkretnego podłoża.
Najczęściej zadawane pytania
Ile warstw folii w płynie trzeba nałożyć?
Minimum dwie warstwy, a sucha powłoka ma mieć łącznie co najmniej 1 mm grubości. Drugą warstwę nakłada się prostopadle do pierwszej, po jej wyschnięciu, czyli zwykle po 3-6 godzinach. Na zewnątrz (balkony, tarasy ze spadkiem) folie w wersji zewnętrznej nakłada się w trzech warstwach. Jedna warstwa nie daje szczelnej powłoki, bo zostają w niej przetarcia po wałku.
Po jakim czasie można kłaść płytki na folię w płynie?
Po całkowitym wyschnięciu powłoki, czyli minimum 24 godziny od nałożenia ostatniej warstwy; tak podaje karta techniczna folii w płynie Den Braven. Między warstwami wystarczą 3-6 godzin, sprawdzane dotykiem. Niska temperatura i wysoka wilgotność wydłużają schnięcie, więc w chłodnej łazience lepiej odczekać dłużej.
Czy folia w płynie zastępuje płynną membranę na tarasie?
Folia w płynie do wnętrz nie nadaje się na taras, bo nie jest przeznaczona do pracy na mrozie i pod długotrwałym naporem wody. Na balkony i tarasy ze spadkiem producenci mają osobne wersje zewnętrzne, na przykład Den Braven Folia w płynie Extra, nakładane w trzech warstwach. Taras nad pomieszczeniem ogrzewanym wymaga pełnego systemu hydroizolacji, nie pojedynczego produktu.
Czy pod folię w płynie trzeba gruntować?
Na podłożach chłonnych tak. Jastrych, tynk i płyta gipsowo-kartonowa odciągają wodę z folii, przez co powłoka słabiej wiąże się z podłożem. Grunt głęboko penetrujący wiąże pył, wyrównuje chłonność i poprawia przyczepność. Folię nakłada się po pełnym wyschnięciu gruntu, w temperaturze podłoża i otoczenia od +5°C do +30°C.
Gdzie w łazience folia w płynie jest obowiązkowa?
W strefach mokrych: na całej podłodze łazienki oraz na ścianach przy prysznicu i wannie. Przy natrysku powłoka powinna sięgać co najmniej 20 cm powyżej najwyższego punktu wypływu wody, w praktyce do ok. 2 m wysokości, z zapasem ok. 50 cm poza obrys kabiny. Przy wannie wyprowadza się ją ok. 50 cm ponad krawędź i ok. 50 cm po bokach.
